Συνεντευξη · 30 Αυγούστου 2026
Δεν υπάρχει 'δεν μπορώ'. Υπάρχει 'δεν θέλω'
Ιωάννα Μαυροειδή Αλεξίου
Πεντε ερωτησεις · Μια ιστορια
Τη συνέντευξη υπογράφει η Ελένη Λαζαρίδου
Πίσω από κάθε επιτυχημένη σχολή χορού υπάρχει και μια δυνατή οικογενειακή υποστήριξη. Η Ιωάννα Μαυροειδή Αλεξίου, μητέρα της Αλίκης Μαυροειδή και υπεύθυνη Διοίκησης & Διαχείρισης στη «Χοροακτίς», μιλά στις 5 Στιγμές για τη δική της πορεία, τη στήριξη που πρόσφερε στο όνειρο της κόρης της και το μήνυμα που θέλει να αφήσει στις επόμενες γενιές. Της θέσαμε 5 ερωτήσεις.
Ερωτηση 1
Ο περισσότερος κόσμος σάς γνωρίζει μέσα από τη Χοροακτίς. Ίσως όμως δεν γνωρίζει ότι πριν ασχοληθείτε ενεργά με τη σχολή είχατε μια διαφορετική επαγγελματική πορεία. Ποια ήταν αυτή;
Ιωάννα
Πράγματι, πριν ασχοληθώ με τη σχολή εργαζόμουν ως δημόσια υπάλληλος. Μετά τη συνταξιοδότησή μου αποφάσισα να αφιερώσω περισσότερο χρόνο στη στήριξη της Αλίκης και του έργου της.
Βέβαια, ακόμη και πριν από αυτό, ήμουν πάντα ένας άνθρωπος που συμμετείχε ενεργά στα κοινά. Υπήρξα πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων στο σχολείο, συμμετείχα σε πολιτιστικούς συλλόγους της περιοχής και γενικότερα ήμουν ενεργό μέλος σε διάφορες δράσεις και πρωτοβουλίες.
Από το 2000 ξεκίνησα να βοηθάω πιο συστηματικά στη σχολή, αναλαμβάνοντας κυρίως τη γραμματειακή υποστήριξη. Σιγά-σιγά η σχολή έγινε κομμάτι της καθημερινότητάς μου και, όταν χρειάστηκε, άφησα τις υπόλοιπες δραστηριότητές μου για να αφοσιωθώ ολοκληρωτικά σε αυτή.
Ερωτηση 2
Όταν η Αλίκη σάς είπε ότι ήθελε να ακολουθήσει επαγγελματικά τον χορό, ποια ήταν η πρώτη σας σκέψη; Ανησυχήσατε ποτέ για τις δυσκολίες που ίσως αντιμετώπιζε;
Ιωάννα
Όπως κάθε γονιός, είχα κι εγώ την αγωνία μου. Ποτέ όμως δεν θέλησα να της στερήσω το όνειρό της. Το μόνο που της ζήτησα ήταν να ολοκληρώσει πρώτα τις πανεπιστημιακές της σπουδές και στη συνέχεια να ακολουθήσει τον δρόμο που πραγματικά αγαπούσε.
Ήθελα να έχει ακόμη ένα εφόδιο στη ζωή της, μια ασφάλεια, ένα «μαξιλάρι», αν ποτέ το χρειαζόταν. Από εκεί και πέρα, ήξερα πόσο αγαπούσε τον χορό και πίστευα ότι έπρεπε να κυνηγήσει το όνειρό της.
Ερωτηση 3
Πίσω από κάθε μάθημα χορού υπάρχει μια απαιτητική καθημερινότητα, γεμάτη οργάνωση, ευθύνες και αμέτρητες υποχρεώσεις. Πώς καταφέρνετε, μέσα σε όλα αυτά, να διατηρείτε το ίδιο πάθος και την ίδια διάθεση κάθε μέρα;
Ιωάννα
Νομίζω πως αυτό έχει να κάνει με τον χαρακτήρα μου. Δεν ήμουν ποτέ άνθρωπος που μπορούσε να κάθεται. Από μικρή ήθελα να είμαι συνεχώς δραστήρια, να δημιουργώ, να μαθαίνω και να δοκιμάζω καινούργια πράγματα.
Δεν σταμάτησα ποτέ να εξελίσσομαι. Πάντα ήθελα να πηγαίνω ένα βήμα παραπέρα.
Μάλιστα, από μικρή έλεγα κάτι που το πιστεύω μέχρι και σήμερα: «Δεν υπάρχει "δεν μπορώ". Υπάρχει "δεν θέλω".» Αν ήθελα πραγματικά να κάνω κάτι, δεν υπήρχε περίπτωση να μην προσπαθήσω μέχρι να το πετύχω.
Τώρα βέβαια, που μεγαλώνω και καμιά φορά λέω στα παιδιά μου «δεν μπορώ», εκείνα γελάνε και μου απαντούν: «Δεν θέλεις!». Τους λέω πως πλέον όντως κουράζομαι λίγο περισσότερο! (γέλια)
Ακόμη και μέσα στην οικογένειά μου ήμουν διαφορετική. Έχω άλλες δύο αδελφές και πάντα μου έλεγαν ότι δεν τους μοιάζω καθόλου. Ήμουν πάντα μέσα σε όλα, δεν εγκατέλειπα εύκολα και δεν το έβαζα ποτέ κάτω.
Ερωτηση 4
Πώς οραματίζεστε τη Χοροακτίς τα επόμενα χρόνια; Τι θα θέλατε να έχει προσφέρει ακόμη περισσότερο τόσο στους μαθητές της όσο και στην τοπική κοινωνία;
Ιωάννα
Η μεγαλύτερη ευχή μου είναι να ζήσω και να δω τις εγγονές μου να μεγαλώνουν, να προοδεύουν και –αν το επιλέξουν– να διακριθούν μέσα από τον χορό.
Πάνω απ' όλα, εύχομαι να συνεχιστεί αυτό το έργο που έχει δημιουργήσει η Αλίκη όλα αυτά τα χρόνια. Θα ήταν η μεγαλύτερη χαρά για μένα να δω τα εγγόνια μου να αγαπούν τη σχολή και, αν το θελήσουν, να συνεχίσουν αυτή την όμορφη πορεία και στις επόμενες γενιές.
Ερωτηση 5
Αν οι εγγονές σας διαβάσουν αυτή τη συνέντευξη σε μερικά χρόνια, ποιο είναι το σημαντικότερο μήνυμα που θα θέλατε να κρατήσουν;
Ιωάννα
Θα ήθελα να θυμούνται πάντα ένα πράγμα: δεν υπάρχει «δεν μπορώ», υπάρχει «δεν θέλω».
Όταν πραγματικά θέλουμε κάτι, αξίζει να το παλέψουμε μέχρι τέλους. Μπορεί να μην πετύχουν όλα όπως τα έχουμε φανταστεί και αυτό είναι μέσα στη ζωή. Εκείνο όμως που δεν πρέπει ποτέ να συμβεί είναι να εγκαταλείψουμε χωρίς να έχουμε προσπαθήσει.
Θέλω να μπορούν πάντα να λένε: «Ίσως να μην έγινε, αλλά εγώ έδωσα τον καλύτερό μου εαυτό και το πάλεψα μέχρι το τέλος». Αυτό είναι το σημαντικότερο μάθημα ζωής που θα ήθελα να τους αφήσω.
